« چند اتفاق مهم در كشور، مطبوعات، ورزش و روزهاي پائيزي | Main | بي راهه (15) »

در جستجوي آرامش...

هنوز هم دير نشده است، گاه فكر مي كنم مي توان به بهترين دوستانم سري بزنم و در كنارشان نوشته ها را بنويسم و بخوانم. گاه فكر مي كنم چرا دوستانم ايران را ترك مي كنند. شايد دلايل مختلفي داشته باشد. شايد هم نه؟ اما هميشه تنها مي توان به اين فكر كرد كه ايران كم كم تبديل به يك كشور پر خاطره اي مي شود كه براي ايرانيان مهاجر چه مي تواند داشته باشد؟ چه پيشرفتي ؟ چه آزادي و چه دلبستگي؟ جز كوچه پس كوچه هايي كه براي هر كدام از ما خاطره انگيز است. و يا دوران دانشجويي و اين حرف ها... يا بيرون رفتن ها و خاطره هايي كه با خانواده هايمان هر كدام به نحوي داشته ايم... شايد هم دلايل سياسي و بهونه هايي كه باعث ترك از اين كشور مي شود.
مي گويند ايران چهار فصل زيبا دارد، واقعيت دارد، و خيلي ها معتقدند ايران مهد محبت و مهرباني و از اين جور چيزهاست اما بستگي دارد كه هر كدام از ما به چه چيزي معتقد باشيم. صحبت از نسل ها مي آيد. هنوز هم نفهميدم ما چه نسلي بوديم. و به قول محمد قوچاني "يك نسل دوبار انقلاب نمي كند". ما به عنوان فعالان كدام بخش از اين مملكت هستيم، قشر جوان پسند كه آرمان هايش را به فنا برده اند. كه دلبستگي اش گم شده است... حالا حس مي كنم تلخكامي هاي دوستانم براي ترك ايران ممكن است اين ها باشد. كشوري كه در آن مدام حرف و شايعه جنگ بيداد مي كند. كشوري كه ديگر حرف بچه 5 ساله اش هم مي شود انرژي هسته اي... واي امان از روزگاري كه در انتظارمان است.
چه برسر ما آمده است، بر سردوستانم كه از رفتنشان پشيمان نيستند و حتي لذت زندگي را در آن طرف آب ها مي فهمند. ديگر نمي توانم به حرف هايي كه همچنان معتقدم از شبكه هاي انطرف پخش مي شود كه مزخرف است فكر نكنم.
كشوري كه تنها با چند پروژه تلويزيوني و سريال هاي پربيننده مي خواهد از دين و مذهب واز نسل و از اسلام امروز سخن بگويد. حالا مردم راحت تر باور مي كنند كه جامعه به چه سمتي در آينده حركت خواهد كرد. روزي كه سناريو سياست در ايران به واقعيت تبديل شود روزي متفاوت خواهد بود. همان طور كه آمدن ولادمير پوتين به ايران در تاريخ ثبت شد.
بازهم اين سياست سياه و كثيف كه دوباره آلوده ام مي كند. دوستان خارج از ايران من فكر كنيد حرف روزمان هم شده حرف سياست و آمدن و رفتن سياستگذاران،چه به ما مي رسد. نمي دانم. اگر اوضا در آن طرف مساعد است كه مطمئنم بهتر از اينجاست چاره اي نيست جز تحمل روزهاي نيامده در ايران.

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

Name:

Email Address:

URL:

Remember personal info?

Comments: (you may use HTML tags for style)