« یک پست کاملا شخصی | Main | چند فیلمی که در جشنواره دیدم و دوست دارم زودتر اکران شوند. »

یک پنج شنبه دیگر

امروز پنجشنبه که تعطیل بودم و خونه، هم کلی خوابیدم و هم کلی فیلم دیدم.
البته بگذریم که 2 شب قبلش فیلم علی سنتوری را برای بار دوم بعد از جشنواره دیدم و کلی حالم بد شد و بعد از فیلم ساعت 3 صبح چایی درست کردم و تا صبح نشستم و نوشتم. کلی هم سر اون کسی که فیلم را داد ببینم غر زدم که تو این شرایط چرا سنتوری را دیدم. درباره سنتوری نوشتن و اینجا گذاشتن کار سختی نیست اما سنتوری انقدر فیلم متفاوتی هست که به همین راحتی هم نشه از کنارش گذشت. به هر حال اگرشیفته فیلم های آقای کارگردان _داریوش مهرجویی_ باشید، حتما سنتوری را هم دوست دارید. مخصوصا بازی بهرام رادان که کل فیلم روی بازی او می چرخه.
امروز هم فیلم های juno و blow را دیدم. یک ماه پیش وقتی عکس های فیلم juno را توی روزنامه کار می کردم و فیلم اکران بود، با دیدن عکس ها اسم فیلم تو ذهنم موند و دنبالش بودم تا ببینم. راستش روند فیلم گاهی باعث می شد از دیالوگ های معرکه juno هم بخندم و هم یک جاهایی حس می کردم که واقعا چقدر درک یک دختر 16 ساله نسبت به یک جنینی که کم کم درون او رشد می کنه، بیشتر است. اینکه فیلم در قالب یک فیلم کمدی عنوان شده، یکم برام عجیب بود؛ چون انقدر حس عاطفی و نکته های تاثیرگذار را به همراه دارد که ممکن فراموش کنی فیلم کمی هم کمدی است. با این حال چهره معصوم الن پیج که در این فیلم نقش دختری شانزده ساله به نام جونو مک گاف را برعهده دارد، به نظرم به گونه ای عجیب و غریب قراره نشون بده که جونو دختر متفاوتی است. شاید این فیلم موزیکال نباشه اما متن و آهنگ هایی که برای فیلم انتخاب شده، بی نظیر...به هر حال فکر کنم جیسون ریتمن کارگردان این فیلم قراره فیلم هایی حاوی مضمون های خاص را به سینما بیاره.
اما فیلم blow یک فیلم مفرح که گاهی از بازی خوب جانی دپ هیجان زده می شوید و گاهی هم وسط فیلم حوصله تون سر می ره و دوست دارید دی وی دی را خاموش کنید و تا انتهای فیلم را با اون خط داستانی که داره پیش بینی کنید. که اگر این کار را بکنید، پیش بینی شما هم درست از آب درمی یاد.چون واقعا فیلم با چند تاریخ روز وسال و ماه و گریم های شکننده شدن جانی دپ در نقش یک سارق کوکائین و بدشانسی های او تموم می شه. جالبه بدونید که پنه لوپه کروز در 40 دقیقه آخر فیلم سرو کله اش پیدا می شه که زیاد هم کاراکتر قابل توجه ای نداره. اما تدوین و فیلمبرداری blow به نظرم به روند و ریتم فیلم خیلی کمک کرده است. مخصوصا در مهمونی ها که با نگه داشتن بعضی سکانس/ پلان ها و یا دیزالوهای خوب به تماشاگر می فهمونه که فیلم با همه دردسرهایش چند سکانس خوب هم داره.

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

Name:

Email Address:

URL:

Remember personal info?

Comments: (you may use HTML tags for style)