« متهمان به صف می شوند | Main | رابطه! »

دهمين ماه لعنتي

اين ماه لعنتي هم تمام شد. مي خواستم يك مدت ننويسم ودور از فضاي و بلاگ نويسي باشم اما نشد‏...
ديديد يا شنيده ايد كه بارها با خودتون قرارهاي زيادي مي زارين اما نمي تونيد به تعهدهاي خودتون عمل كنيد... مثلا من همچنان شرمنده دوستي هستم كه مدام بهش اس مس مي زنم كه حتما همديگر را ببينيم و بعد... نه اينكه فراموش كنم نه .. اميدوارم دوستم اينجا رو بخونه و بدونه كه من واقعا دختر بدقولي نيستم... اين يه دليل ديگه از دلتنگي هاي من كه باعث شد اينجا بشينم و توي يك بعدازظهرگند روزنامه كه كلي هم از همه دلخورم، بنويسم.
اگرچه بهانه ها و اتفاق هاي مختلفي بود كه مي شد نشست و با خيال راحت اينجا نوشت، از فيلم هايي كه عاشورا تاسوعا ديدم تا اتفاق هاي مختلف روزنامه و حرف هاي خاتمي و موسوي... بگذريم. اين دلتنگ هاي ما تمام شدني نيست. فكرشو بكنيد به نظرم خوندن مطالبي از جمله يادداشت اسدالله امرايي درفرهنگ آشتي با تيتر «تو بي ما چوني؟» مي تواند جذاب تر و خواندني تر از مطلب هاي چه سياسي و چه فرهنگي بي پايه و اساسي باشد كه در همين روزنامه هايي كه كار مي كنيم و مي نويسيم، مخاطب را جذب كند.
نوشتن توي اين پنجره هاي كوچك تنها دردي كه از ما دوا مي كند اين است كه وقتي مي نويسيم و به نوشته هاي خودمون فكر مي كنيم، يك ذره از دلتنگي ها و ناراحتي هامون را با همين صفحه خالي مي كنيم.

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)

Name:

Email Address:

URL:

Remember personal info?

Comments: (you may use HTML tags for style)